ای شعر ناب عالم،

دردم دهی به فصلی، درمان کنی به وصلی ،
مانم که بر چه اصلی، درد و دوایم از توست ،
از بستر غنودن، تا اوج پر گشودن ،
از ابتدای بودن، تا انتهایم از توست ،
جز تو هوس ندارم، هیچ از تو بس ندارم ،
من جز تو کس ندارم، هر ماجرایم از توست ،
در لحظه های پرواز، بال و پرم تویی باز ،
ای آنکه وقت آواز، صوت و صدایم از توست ،
ای شعر ناب عالم، شیوایی مجسم ،
شاعر تویی و من هم، گر میسرایم از توست ،
ای پنجۀ تو همراز، با این شکسته تر ساز ،
بشنو که این غم آواز، در پرده هایم از توست ،
#عشق تو پرگشوده ست، وز خاطرم زدوده ست ،
پیش از تو هرچه بوده ست، من ابتدایم از توست ،
.
.
.
#عشق تو پر گشوده ست، وز خاطرم زدوده ست ،
پیش از تو هر چه بوده ست، من ابتدایم از توست ،



#حسین#منزوی